Picture of Αναρτήθηκε από:

Αναρτήθηκε από:

Pressroom Ellin Esti Media

"Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη- από την Κωμωδία στο Δράμα"

Με ιδιαίτερη επιτυχία παρουσιάστηκε στο Tübingen η θεατρική παράσταση “αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη/ από την Κωμωδία στο Δράμα” από την θεατρική σκηνή “Νεφέλη” σε σκηνοθεσία του Σίμου Παπαναστασόπουλου. Η παράσταση ταξίδεψε το κοινό από τη λεπτή ειρωνεία της κωμωδίας μέχρι το βάθος και τη σκληρότητα του δράματος.

Στο πρώτο μέρος γίνεται αναδιήγηση ενός αρχαίου μύθου, όπου η Κλυταιμνήστρα φονεύει τον Αγαμέμνονα και ο Καμπανέλλης τον χρησιμοποιεί ως μέσο για να θέσει ερωτήματα γύρω από τις αξίες μιας κοινωνίας.

Στο δεύτερο μέρος, το έργο περνά αριστοτεχνικά σε πιο κωμικούς τόνους, καθώς ο συγγραφέας συνειδητοποιεί ότι η πραγματική αναγνώριση έρχεται μετά θάνατον. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό παρακολουθούμε έναν άνθρωπο, που βλέπει τον θάνατο όχι ως τέλος, αλλά ως μία ευκαιρία καταξίωσης. 

Η παράσταση του Tübingen κατάφερε να αναδείξει όλες τις αποχρώσεις του έργου του Καμπανέλλη, με δυνατές ερμηνείες και σκηνοθετική ευαισθησία, ενώ αποτέλεσε μια βραδιά υψηλής θεατρικής ποιότητας τιμώντας τον μεγάλο Έλληνα δραματουργό.

Ποιος ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης (Πηγή Wikipedia)

 

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης (1921–2011) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς. Γεννήθηκε στη Νάξο και από νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή και τη θεατρική δημιουργία.

 

Το πρώτο του θεατρικό έργο ήταν “ο χορός πάνω στα στάχυα” (1950) από τον θίασο Λεμού. Το 1981 έλαβε τη θέση του διευθυντή της ΕΡΤ, ενώ το 1999 έγινε ακαδημαϊκός στην έδρα του Θεάτρου της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2000 του απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.

 

Κατά τη μεταπολεμική περίοδο έγραψε μερικά από τα πιο εμβληματικά έργα του ελληνικού θεάτρου, όπως “Η Αυλή των Θαυμάτων”, “Το Μεγάλο μας Τσίρκο”, “Παραμύθι χωρίς Όνομα”, “Έβδομη μέρα της Δημιουργίας”. Απεβίωσε το 2011, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια κληρονομιά που εξακολουθεί να εμπνέει το ελληνικό θέατρο και τη νεότερη δραματουργία.

Κύλιση στην κορυφή